Αναγέννηση θεωρείται η ιστορική περίοδος της Ευρώπης που ακολούθησε μετά τους Σκοτεινούς Αιώνες και προηγήθηκε της Μεταρρύθμισης, διαρκώντας περίπου από τον 14ο μέχρι τον 16ο αιώνα।Την περίοδο αυτή συντελείται μια ριζική αλλαγή στο στυλ και το περιεχόμενο των τεχνών και των γραμμάτων λόγω της εμφάνισης νέων τεχνικών στις καλες τέχνες,την ποίηση και την αρχιτεκτονική.Η εποχή που διάλεξε η Αναγέννηση για οδηγό της ήταν η ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα.Η βασική πηγή έμπνευσης, ο παράγοντας που επηρέασε την Αναγέννηση στο μεγαλύτερο βαθμό, είναι ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός.Τον καιρό της Ιταλικής Αναγέννησης το φαινόμενο της επιστροφής στα διδάγματα της αρχαιότητας αποκτά οικουμενικές διαστάσεις.Eκεί αναζήτησε με πάθος τα πρότυπά της, από τους πολιτικούς θεσμούς και τον πρακτικό βίο έως τη φιλοσοφία και την ηθική, από τη γλώσσα και τη λογοτεχνία έως την καλλιτεχνική δημιουργία.Πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες της Αναγέννησης δεν ήταν πάντα τα πρωτότυπα αριστουργήματα της κλασικής εποχής, αλλά συχνά οι ερμηνείες των ελληνιστικών και ρωμαϊκών αντιγράφων.Οι καλλιτέχνες αναζητούν τώρα έμπνευση κυρίως στην ελληνική μυθολογία. Μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Τούρκους, το 1453, πολλοί μορφωμένοι Έλληνες, κυρίως λόγιοι, κατέφυγαν στην Ιταλία.Αυτοί έφεραν μαζί τους τον σπουδαίο πολιτισμό της αρχαίας Ελλάδας, που είχε συνεχιστεί στη Ρώμη και στο Βυζάντιο.Ήδη, από τα μέσα του 15ου αι. καθιερώνεται στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Φλωρεντίας το προσκύνημα στη Pώμη. Πολλοί άνθρωποι των τεχνών και του πνεύματος, ταξιδεύουν αρκετές φορές στην αιώνια πόλη για να θαυμάσουν, να μελετήσουν, να σχεδιάσουν και να εμπνευστούν από τις αρχαιότητες. Μερικοί δεν αρκούνταν μόνο στο να θαυμάζουν τα αρχαία έργα και έτσι την εποχή αυτή άρχισαν να ιδρύονται οι πρώτες συλλογές.
Οι μαθητές που συμμετείχαν:
Δήμητρα Πλακιά
Μαντώ Παρασκευαίδου
Χρυσάνθη Ραχήλη
Δανάη Πόγκα
Μαρία Φιλιππάτου
Ενώ στην εποχή του Μεσαίωνα η γλυπτική περιορίστηκε αποκλειστικά σε θρησκευτικά θέματα, κατά την περίοδο της Αναγέννησης ανανεώθηκαν τα θέματα αυτής της τέχνης. Ο ρεαλισμός και η πιστή αναπαράσταση της πραγματικότητας είναι πλέον ο κύριος στόχος. Η ελληνική και ρωμαϊκή μυθολογία είναι ένα από τα σημαντικότερα θέματα. Τα αγάλματα αποδίδονται τις περισσότερες φορές με πραγματικές ανθρώπινες αναλογίες ή και με μεγαλύτερα μεγέθη, όπως το περίφημο έργο Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου. Τέλος, οι αναπαραστάσεις του γυμνού ανθρώπινου σώματος δεν αποτελούν πλέον ταμπού όπως γινόταν στο Μεσαίωνα. Δαβίδ, γλυπτό του Michelangelo Mεγάλες τεχνικές καινοτομίες έγιναν στη ζωγραφική κατά την διάρκεια της Αναγέννησης. Τεχνικές όπως το sfumato το οποίο στηρίζεται στην υπέρθεση διαδοχικών στρωμάτων χρώματος, η προοπτική στην οπτική γωνία, η διακόσμηση και ζωγραφική των θόλων των κτιρίων. Καινοτομία ήταν η ζωγραφική με λάδι, αναμειγνύοντας το λάδι με κάποια χρωστική ουσία, η οποία επέτρεψε μια λαμπρότητα και ένα μεγαλύτερο βάθος στην απεικόνιση, ειδικότερα στην δημιουργία σκιών. Επιπλέον, κυρίως χάρη στις έρευνες του Ντα Βίντσι, η ζωγραφική σε καμβά αντικατέστησε τη ζωγραφική στο ξύλο. Οι μαθητές που συμμετείχαν : Παλάβρα Μαριλένα Τερβισίδης Βασίλης Φώσκολος Χάρης Χριστοφορίδη Βίβιαν Ψαρρά Στεφανία 
